Δημοσιογραφικά..... πηγαδάκια

Γράφει ο : Τάσος Τασιόπουλος

-Σχεδόν όλοι συμφωνούν ότι οι ανεπάρκειες στον δημόσιο τομέα αποτελούν  ένα από τους βασικότερους ανασταλτικούς παράγοντες για να πετύχει η ελληνική οικονομία υψηλούς ρυθμούς ανάπτυξης.
- Στον δημόσιο τομέα βέβαια συμπεριλαμβάνεται και η Τοπική Αυτοδιοίκηση και πολλοί πίστεψαν ότι ο «ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗΣ» έγινε για να καταστούν οι δήμοι πιο ισχυροί και άρα ανταγωνιστικοί και να οδηγηθούν σε μονοπάτια τοπικής ανάπτυξης μακριά από διαπλοκές, με διαφάνεια και λογοδοσία.
-Δυστυχώς όμως κάποιοι εκ των αιρετών του δήμου μας –είτε στην πλειοψηφία, είτε στην μειοψηφία- προφανώς δεμένοι στο δόγμα του συμβιβασμού με την ανοργανωσιά και τις ατασθαλίες, θεώρησαν πως επιτυχία είναι να πηγαίνεις από αποτυχία σε αποτυχία χωρίς να χάνεις το θράσος σου για διαπλοκή μέσα από αδιαφάνεια και μακριά από λογοδοσία.
-Πήγαν στον εισαγγελέα, τιμωρήθηκαν, είδαν εμπρησμούς, πληρώνουν ΦΠΑ ιδιωτών, έγιναν ΕΔΕ, καταδικάσθηκαν από υπηρεσίες και δικαστήρια, έγιναν διαγραφές και παραιτήσεις και όλα αυτά πέρασαν όχι μονάχα χωρίς λογοδοσία , αλλά πίσω από την κουρτίνα του «ΕΜΠΙΣΤΕΥΤΙΚΟΝ» και με πρωτοφανή φοβέρα για κάλυψη από την κατά τα άλλα αυτονόητη δημοσιότητα.
-Όμως οι προκλήσεις υπάρχουν για να απαντώνται, γιατί αλλιώς κοιτάμε μόνο τα δικαιώματα μας και όχι και τις υποχρεώσεις μας.
-Στα πλαίσια αυτά και με τη λογική ότι πρέπει κατά την γνώμη μας να σταματήσει η κατηφόρα, η ρεμούλα και το καθεστώς της ξεδιαντροπιάς μέσα πρώτα από επιλογή προγραμμάτων και άλλων πολιτικών και μετά να ακολουθήσουν τα πολλά πρόσωπα που χρειάζονται για να τα εφαρμόσουν με πρωτοβουλία και άλλων κάναμε δεκάδες συναντήσεις και άπειρες συζητήσεις ώστε στην νέα δημοτική περίοδο να αλλάξουν τα πράγματα.
-Να μην υπάρχουν πρόεδροι κοινοτήτων που τους έχουν σαν Αλβανούς μέτοικους.
-Να λειτουργεί το ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ως σώμα και όχι ως συνάθροιση άτακτων για να κάνει τα κέφια του ΔΗΜΑΡΧΟΥ πατώντας το πόδι των διάφορων προέδρων.
-Να μην υπάρχουν παρένθετα πρόσωπα στα ΔΗΜΟΤΙΚΑ ΕΡΓΑ ,ώστε αυτά να τα εκτελούν δημοτικοί εργολάβοι.
-Οι εκλογικές δαπάνες να είναι εκλογικευμένες και χωρίς απαίτηση επιστροφής από τα δύσμοιρα ταμεία του δήμου.
-Να μην δημιουργούνται inshore εταιρείες ούτε με καλλιτέχνες ούτε με εργολαβίες που πριν εγκατασταθούν ζητάνε προκαταβολή η απορροφούν τα απρόβλεπτα ή αλλάζουν τις μελέτες αντί 1.000.000 ευρώ.
-Αυτά ήταν λίγα από τα πολλά που συζητήθηκαν και συμφωνήθηκαν ότι φεύγουμε από το «ΕΓΩ» και πάμε στο «ΕΜΕΙΣ» πράγμα που εξασφαλίζει την  «ΕΝΟΤΗΤΑ» και καθώς στις συζητήσεις ΔΕΝ μπήκε «κομματική χροιά» και συμφωνήθηκε ότι οι 4 έχουν τα προσόντα –άλλος λιγότερο, άλλος περισσότερο- και παρέχουν τις εγγυήσεις, ήταν επόμενο πως δεν θα έμπαινε ως κυρίαρχο θέμα προσώπου και άρα ΔΕΝ χρειάσθηκε κανένας να είναι με κανέναν.
-Στον τόπο μας όμως έχουμε μανία να μπλέκουμε το τι γουστάρουμε –όπου δικαίωμα του καθενός είναι να γουστάρει την αδιαφάνεια και την ρεμούλα- με τις τάχα «πληροφορίες», με το δήθεν «όπως ακούσθηκε»,  με το τάχα μου «λέγεται στα δημοσιογραφικά στέκια», και προπαντός  ότι αυτό το κάνει ο «ο κάθε Μαργαρίτης», λες και όταν κάποιος λέγεται έτσι ,δεν έχει το δικαίωμα να κάνει κάτι.
-Ναι αυτός και ο υπογράφων ξέρουν καλά τι γίνεται και δεν το κρατούν για τον εαυτό τους αλλά το οδηγούν αρμοδίως και έτσι τρέχουν εξελίξεις.
-Και βέβαια γνωρίζουν την ημερομηνία γέννησης τους , άλλοι συνταξιούχοι το παίζουν «και πρόσκοποι και συμβουλάτορες», ξεχνώντας την δική τους πολλαπλή ασυνέπεια.
-Λοιπόν δύο πράγματα καταλαβαίνω εύκολα στη ζωή μου:
Το ένα είναι ,πότε θα αλλάξει ο καιρός , από ένα παλιό χτύπημα στο πόδι και το άλλο –από την πάνω από μια εικοσαετία πείρα μου στα δημοτικά πράγματα-πότε οι υπεύθυνοι επικοινωνίας αλλάζουν στρατόπεδο, γιατί το αλλάζουν, και με ποιο τρόπο το επικοινωνούν.
Εκείνο που δεν καταλαβαίνω είναι πως χωρίς σε ένα τόπο να υπάρχουν δημοσιογράφοι , υπάρχουν δημοσιογραφικά πηγαδάκια, τα οποία δεν αντιλαμβάνονται πως είτε αλλάξει ο νόμος -που φρενάρει τις εξελίξεις- είτε όχι, η τωρινή αρχή στο δήμο θα αλλάξει ΟΠΩΣΔΗΠΟΤΕ.